piątek, 20 października 2017 Wspomnienie Św. Jana Kantego, prezbitera

Parafia Rzymskokatolicka pw. św. Brata Alberta w Łukowie

Zespoły liturgiczne

Terminy spotkań: pierwsza środa miesiąca po mszy świętej wieczorowej
Opiekun: Ks. Artur

Czynności liturgiczne należą do całego Ciała Kościoła” - w taki sposób o posłudze liturgicznej osób duchownych i ludzi świeckich czytamy w Konstytucji o Liturgii Soboru Watykańskiego II. Oznacza to, że święta liturgia, w tym Eucharystia, nie powinna być sprawowana jedynie przez samego kapłana, lecz zawsze obok niego winni odnaleźć swoje miejsce wierni świeccy.

lit


Służba liturgiczna w Kościele polskim
 kojarzy się przede wszystkim z rzeszą kilkudziesięciu tysięcy chłopców i dziewcząt, pełniących funkcję ministrantów i scholanek. Możemy ich spotkać niemal przy każdej parafii. Przy okazji odpustów i procesji eucharystycznych dostrzegamy także dzieci niosące poduszki, szarfy czy sypiące kwiatki. Od pewnego czasu wzrasta także w parafiach liczba osób podejmujących stałą posługę czytania Słowa Bożego w czasie liturgii. Tak jest również i w naszej parafii. Oto, aktualne zespoły liturgiczne podejmujące stałą posługą podczas niedzielnego zgromadzenia.

Parafialne zespoły liturgiczne uwidaczniają Kościół taki, jaki on jest w swojej strukturze. Różne zadania zostają rozdzielone pomiędzy uczestników liturgii „zależnie od stopnia święceń, urzędów i czynnego uczestnictwa”, a o podziale decyduje przede wszystkim troska o to, aby wspólnota zgromadzona przy ołtarzu, była także w widzialny sposób wspólnotą „kościelną”, ukazującą Kościół w jego rozmaitości posług i zadań.
Zewnętrzna oprawa liturgii poczynając od wyglądu kościoła i ołtarza, od szat i naczyń liturgicznych, poprzez gesty i postawy zgromadzonych wiernych, a kończąc na rozmaitości posług, ma duże znaczenie w przeżywaniu samej tajemnicy ukrytej pod osłona znaków, a szczególnie w odkryciu wspólnotowego i wspólno twórczego charakteru liturgii.

Nie powinno więc w parafii braknąć sług ołtarza różnego wieku i stanu, którzy z radością podjęliby rozmaite funkcje liturgiczne.

 

CZYNNOŚCI LITURGICZNE SĄ CZYNNOŚCIAMI ŚWIĘTYMI 

"Każdy obchód liturgiczny, jako dzieło Chrystusa - Kapłana i Jego Ciała, czyli Kościoła, jest czynnością w najwyższym stopniu świętą" (KL 7). Wszystkie czynności spełniane podczas jej trwania są dotknięte tą świętością. To z kolei, domaga się świętości osobistej osób, które te czynności wykonują. Dlatego posługa człowieka będącego w stanie grzechu ciężkiego, jest zawsze jakąś formą fałszu i nieuczciwości względem Boga i ludzi. Stan łaski uświęcającej, jest normalnym stanem i sposobem życia wszystkich wierzących, a szczególnie tych, którzy wypełniają specjalne zadania powierzone im przez Kościół.

 

SĄ AKTAMI PUBLICZNEJ CZCI BOGA SAMEGO 

"Czynności liturgiczne nie są czynnościami prywatnymi, lecz kultem Kościoła, będącego sakramentem jedności, a Kościół to lud święty, zjednoczony i zgromadzony pod zwierzchnictwem biskupów".(KL 26). Kościół określa jak powinny przebiegać obrzędy liturgiczne. Należy więc podporządkować się jego zarządzeniom. Posługi te nie są więc prywatnymi czynnościami ministrantów, lecz mają być wykonywane w duchu liturgii w sposób określony przepisami odpowiedniej władzy Kościoła.

 

WINNY BYĆ WYKONYWANE Z WIARĄ, PIĘKNIE I DOKŁADNIE 

"Niech wykonują swój urząd z taką szczerą pobożnością i dokładnością, jak przystoi wzniosłej posłudze i odpowiada słusznym wymaganiom Ludu Bożego" (KL29). Tych dwóch cech nie można oddzielać, gdyż jedno bez drugiego jest po prostu brakiem. Należy się więc dobrze przygotować do pełnienia tych wzniosłych zadań. Te dwie cechy dotyczące sposobu wykonywania czynności liturgicznych - pobożność i dokładność - można też określić jako piękno i czytelność. 

Wszystko co dzieje się w liturgii powinno być piękne, gdyż Bóg jest miłośnikiem piękna. Czysta ma być alba, komża, obrus, piękny ornat, i piękna i porządna postawa wszystkich uczestników liturgii. 

Bardzo ważna jest także czytelność i sens czynności liturgicznych. Każdy gest, każde przejście, każde słowo, skłon musi mieć jakieś uzasadnienie, musi coś znaczyć. Nie można w czasie liturgii wykonywać czynności niepotrzebnych, np. wynosić ampułek, zapalać świec, wychodzić do zakrystii, rozmawiać czy zwiedzać kościoła. 

Celem posługi liturgicznej jest wyraźniej ukazać wiernym pewien znak, a nigdy nie zamazywać jego czytelności.

 

WINNY KSZTAŁTOWAĆ CODZIENNE ŻYCIE 

"Liturgia jest pierwszym i niezastąpionym źródłem, z którego wierni czerpią ducha prawdziwie chrześcijańskiego" (KL 14). Służba Chrystusowi przy ołtarzu jest wzorem służby w codziennym życiu. Skoro posługa "wyróżnia" członka zespołu liturgicznego spośród innych wiernych w kościele, to postawa powinna "wyróżniać" go w jego środowisku. Bliskość Chrystusa i Jego przykład powinny przemieniać sługi ołtarza w ludzi służących swoim braciom. Bez takiego nastawienia niemożliwa jest dobra posługa liturgiczna. Prawdziwym i pierwszym nauczycielem dla członków zespołów liturgicznych jest sam Jezus Chrystus, którego należy naśladować jako sługę.